Likiery są częścią historii rodziny Kremser od ponad stu lat. Nie jako model biznesowy, lecz jako pasja, eksperyment i nieustanne poszukiwanie nowych połączeń. Przepisy przekazywano odręcznie, wypróbowywano, odrzucano i odkrywano na nowo. Każde pokolenie dodawało coś od siebie. W 2018 roku postanowiliśmy nadać tej długiej historii nową formę. Od tego czasu w Görlitz znów powstają likiery, które podtrzymują tradycję, pozwalając jej żyć.

Nasza siedziba to miejsce z historią. Dawne piwnice fabryki wyrobów ze złota i srebra Hermann Drechsler służyły później jako szatnie państwowego zakładu VEB Schmuck- und Silberwaren, nazywanego przez mieszkańców Görlitz „Schmusi”. Kiedyś lśniły tu srebro i złoto, dziś błyszczą butelki likierów. Zmienił się tylko materiał. Ambicja pozostała.

Pracujemy rzemieślniczo, w małych partiach, ze składników, które staramy się pozyskiwać jak najbliżej: orzechów z Friedersdorfu, soku owocowego z Rothenburga i jałowca z Puszczy Zgorzeleckiej. Niektóre składniki są jednak bardzo egzotyczne i trudno dostępne. W branży spirytusowej takich surowców używa się już rzadko. Nie potrzebujemy barwników ani sztucznych aromatów. Polegamy na cierpliwości, doświadczeniu i smaku.

Nasze likiery sytuują się gdzieś pomiędzy cukiernictwem a perfumiarstwem. Są aromatyczne, wyraziste i wielowarstwowe. Rzadko przypominają to, czego zwykle oczekuje się od likieru. Może dlatego pije je tak wiele osób, które na co dzień za likierami nie przepadają. Rok 2024 pokazał, że to dobry kierunek: dwa nasze likiery zdobyły srebrne medale w London Spirits Competition. Dla nas były one przede wszystkim znakiem, że staranność i własna droga mają sens.

Że smak potrafi przemówić, nawet gdy nie krzyczy. I że mała wytwórnia likierów z Görlitz może zostać zauważona na świecie, pozostając sobą. Wokół Kremser Liköre rośnie grono sympatyków: ludzi, którzy cieszą się detalami. Wolą powoli smakować niż szybko zapominać. Szukają czegoś więcej niż słodyczy i są otwarci na nowe doznania.

Nasze likiery są dla tych, którzy cenią niezależność, zachowują spokój i traktują smak jako część kultury.

Bo ostatecznie chodzi zawsze o to samo. O to, co pozostaje. O to, co wyraża postawę. O to, czego nie będziemy żałować.

Bo w niebieskim ci nie do twarzy.
Pij z rozsądkiem.
Głosuj demokratycznie.